«Η ψυχή μου, αν και τριών εθνικοτήτων, βρήκε τελικά ένα σπίτι – προπαντός στη ρωσική λογοτεχνία», λέει ο Korolenko στα απομνημονεύματά του. Η λογοτεχνία αυτή, που για τον Korolenko ήταν πατρίδα, σπίτι και εθνικότητα και την οποία εμπλούτισε και ο ίδιος, ήταν ένα ιστορικά μοναδικό φαινόμενο.

Ο πρωτότυπος τίτλος είναι Écritures de lumière. Ο συγγραφέας κάνει λογοπαίγνιο με τα κείμενο που αποκτούν το φως (lumière) του κινηματογράφου.

Στα δύο μέρη της μελέτης αυτής για τον συνθέτη της Αντίστασης, Αλέκο Ξένο, δεν γράψαμε μια βιογραφία ακόμη, αλλά μια πλατύτερη γνωριμιά δίνοντας βάρος σε κεφάλαια του έργου του, κυρίως δίνοντας μεγαλύτερη προσοχή στην πορεία του μέσα στις ορχήστρες μας και στους μεγάλους συνδικαλιστικούς αγώνες που έδωσε σ’ ολόκληρο το βιός του.

Για να επιζήσω σ’ έκανα σφυρήλατη σαν όπλο, σαν βέλος για το τόξο μου, σαν πέτρα στη σφεντόνα. Μα φτάνει η ώρα της εκδίκησης, και σ’ αγαπώ

Του Κίμωνα Ρηγόπουλου. Η Λαμπεντούζα ομιλεί, Με το τελευταίο γραμματόσημο